King Kong

Wat gepland stond als een weekend op de camping (ho, ho, een hele hippe camping wel te verstaan!), een weekend vol zon en wijntjes voor de tent, veranderde in een uitzichtloos weekend toen de regen, nog voor het hele camping weekend kon aanvangen, het ganse land al bijna van de radar had geplensd. En hoewel het ‘Schijt aan, we gaan gewoon’ in de auto nog niet eens zo slecht klonk, kwamen we daar bij aankomst snel op terug toen het nog harder was gaan regenen, de draaimolen kapot bleek te zijn en we te horen kregen dat het camping café schuine streep restaurant over een klein half uur ging sluiten en dat weekend ook niet meer van plan was open te gaan. Zelfs niet voor ons. We bestelden een kantine pils en maakten de balans op. Die was al gauw gemaakt: we waren in de aap gelogeerd. De klok stond op 16.37 uur en wij sliepen vooralsnog in de auto. Niemand had namelijk zin om in de zeikende regen een tent op te zetten. Nog minder keken we ernaar uit om in de tent te gaan liggen, een lamp hadden we namelijk niet.

‘Stukje rijden dan maar?’, zegt Jan aarzelend. ‘Ik proest het uit. ‘Ik dacht dat je het nóóit ging zeggen!’ We besluiten dat we twee opties hebben. Of Dordrecht, of Rotterdam. Munt. Het wordt Rotterdam. Terwijl Jan rijdt, scrol ik de ene na de andere populaire blog door, op zoek naar een hip bed in Rotjeknor. Al gauw vind ik het King Kong Hostel. Hip design, origineel en zacht geprijsd. Van de kamers word ik spontaan vrolijk: allemaal ingericht door Rotterdamse kunstenaars. ‘Bellen!’, schreeuwt Jan. De telefoon gaat over en al gauw neemt een vrolijk meisje de hoorn op. ‘Of course we have room for two, we are happy to have you guys!’ We kijken elkaar aan. Oké. Het kan ook een gevalletje too good to be true zijn, maar hee, wat hebben we te verliezen? Helemaal niks, blijkt wanneer we de Witte de Withstraat inrijden. ‘Ik dacht dat jij in Rotterdam gestudeerd had’, zeg ik plagend. ‘En jij kent deze straat niet eens!’ Jan is flabbergasted: ‘Het is gewoon gezellig hier. In Rotterdam.’

We mogen pitten in de Kongmeis kamer, een kamer ontworpen door en vernoemd naar kunstenaarsduo Marco Versloot en Manon Rietveld. Onder de naam Kongmeis tonen Marco en Manon hun passie voor grafische typografie en hun liefde voor Rotterdam. En die liefde zit diep. In de Kongmeis kamer brengen ze een ode aan het Rotterdamse vocabulaire met ‘het alfabet van de RotterdammerT’. Bakkie pleur, nassen en de natte t. Jazeker, ze komen allemaal voorbij. Lees van a tot z, maar vergeet vooral ook niet om de platenspeler even aan te zetten. Dansen mag! Te moe om te swingen? Duik dan de bank op en kijk in de gezamenlijke loungeruimte een filmpje. Te moe om te swingen à la, te moe voor een pint? Nooit! Na onze zalige burger doken wij nog even de Witte Aap in. Aapig detail: de voormalige eigenaar van dit café is nu de eigenaar van het King Kong hostel.

Waarom wij een ordinaire burger gingen eten? Wel, omdat ik voedsel bereid dat ik de kat niet eens zou voeren. Maar kook jij wel graag op reis, dan zou ik dat zeker in het King Kong Hostel doen! Prachtige, schone keuken en mooie apparatuur. Met lekkere ruime badkamers, is ook douchen fijn hier. Reis je alleen of met vrienden? Check dan één van de vrolijke dormitories. Houten vloeren, grote raampartijen, fijne hangmatten. Need I say more? Misschien alleen al omdat toiletteren in deze dorms ook een feest is, zo heb ik me laten vertellen. Iets met een mooi stadsuitzicht. 

Blijkt maar weer, in de aap logeren is helemaal zo slecht nog niet!